Kardeş Kıskançlığı Doğal Bir Süreç: Kıskançlığı Yönetmek Ebeveynin Elinde

Rekabet Hayata Hazırlıyor: Kardeş Kıskançlığı Doğal Bir Süreç mi?

Uzmanlar, kardeş kıskançlığının hemen her ailede görülebilen doğal bir gelişim süreci olduğunu belirtiyor. Çocuk-Ergen Psikiyatri Uzmanı Dr. Lale Allahyarova, özellikle 1,5–3,5 yaş aralığındaki çocuklarda bu duygunun daha sık ortaya çıktığını vurguluyor. İki yaşından itibaren kalıcı hafızanın oluşmaya başlamasıyla birlikte, çocukların ebeveyn ilgisini paylaşmakta zorlandığı ve bu durumun çeşitli davranışsal tepkilere yol açtığı ifade ediliyor.

Kalıcı Hafıza ve Yaş Farkının Etkisi

Dr. Allahyarova’ya göre, 1,5–3,5 yaş arasındaki çocukların kardeşi doğduğunda kıskançlık hissetme ihtimali oldukça yüksek. Bunun temel sebebi, çocuğun ebeveynine olan bağımlılığının sürmesi ve yeni doğan bebeğe verilen bakımı "kendisine verilmeyen bir ilgi" olarak algılamasıdır. Ayrıca, 6 yaş ve üzeri yaş farkının da bir risk faktörü olduğu belirtiliyor; uzun süre tek çocuk olarak ilgi gören bireylerin bu ilgiyi paylaşması daha zorlayıcı olabiliyor. Kardeşler arasındaki ideal farkın ise 4–5 yaş olduğu ancak ebeveyn tutumunun her yaşta belirleyici olduğu kaydediliyor.

Gerçekçi Açıklamalar ve "Etiketleme" Tehlikesi

Kıskançlık sürecini yönetirken ebeveynlerin dürüst ve somut açıklamalar yapması gerektiği vurgulanıyor. Çocuğa "sana oyun arkadaşı geliyor" gibi yanıltıcı vaatler vermek yerine; bebeğin bakıma muhtaç olduğu ve zamanında büyük çocuğun da aynı süreçlerden geçtiği anlatılmalı. Uzmanlar, büyük çocuğu "kıskanç" olarak etiketlemenin veya duygularından dolayı suçlamanın yanlış olduğunu; bunun yerine çocuğun negatif duygularını dinlemenin ve anlamanın süreci kolaylaştıracağını belirtiyor.

Profesyonel Destek Ne Zaman Gerekli?

Ebeveynler her şeyi doğru yapsa bile bazı durumlarda profesyonel yardım almak kaçınılmaz olabiliyor. Dr. Lale Allahyarova, çocukta "regresyon" (gerileme) belirtileri görülmesi durumunda dikkatli olunması gerektiğini söylüyor. Örneğin; tuvalet eğitimini tamamlamış bir çocuğun tekrar altına kaçırmaya başlaması, emzik istemesi veya kardeşe yönelik fiziksel şiddet eğilimi göstermesi birer imdat çağrısı olabilir. Bu gibi durumlarda oyun terapisi gibi yöntemlerle çocuğun bastırdığı duyguların açığa çıkarılması hedefleniyor.

Rekabeti Bitirmek Değil, Yönetmek Amaçlanmalı

Kardeş kıskançlığını tamamen ortadan kaldırmanın gerçekçi bir hedef olmadığını ifade eden uzmanlar, asıl amacın çocuğa rekabetle sağlıklı baş etmeyi öğretmek olduğunu hatırlatıyor. Evde kardeşle yaşanan rekabetin, aslında çocuğu ilerideki okul ve iş hayatındaki sosyal mücadelelere hazırlayan bir deneyim olduğu vurgulanıyor. Ebeveynlerin tarafsız kalması, büyük çocuğa yaşına uygun sorumluluklar vererek onu sürecin parçası hissettirmesi, sağlıklı bir aile dinamiği için en önemli adımlar olarak öne çıkıyor.