Laçin Akyol anısına anma konseri düzenlendi

Sanat yolculuğunun baharında aramızdan ayrılan keman sanatçısı Laçin Akyol, Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı tarafından düzenlenen özel bir konserle anıldı. Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası’nın (ASO) sahne aldığı gecede, hüzün ve sanat notalarda birleşti.

Eskişehir’in sanat ikliminde dün akşam derin bir vefa örneği sergilendi. Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, genç yaşta hayata veda eden yetenekli keman sanatçısı Laçin Akyol’un aziz hatırasını yaşatmak için Öğrenci Merkezi Yunus Emre Salonu’nda bir araya geldi.

SANAT CAMİASI VE AİLESİ YALNIZ BIRAKMADI

Konsere Devlet Konservatuvarı Müdürü Prof. Hüseyin Bülent Akdeniz, yönetim kadrosu ve çok sayıda sanatseverin yanı sıra, merhum sanatçının babası Mahmut Akyol da katıldı. Salondaki hüzünlü atmosfer, orkestranın ilk notalarıyla birlikte yerini sanatsal bir saygı duruşuna bıraktı.

NOTALARLA BİR VEDA: KONSER PROGRAMI

Orkestra Şefi Murat Göktaş yönetimindeki Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası, geceye özel seçilen repertuvarla izleyenleri duygusal bir yolculuğa çıkardı. Solist olarak sahnede devleşen isimler ise şunlardı:

• Keman: Menevşe Aydoğdu & Abdüllatif Jalkhi

• Viyolonsel: İbrahim Aydoğdu

Gecede İcra Edilen Seçkin Eserler:

• S. Barber: Op.11 Yaylı Çalgılar için Adagio (Hüznün en derin hali)

• G. Faure: Op.50 Pavane

• M. Ravel: Çigan

• J. Brahms: Op.102 Keman ve Viyolonsel için İkili Konçerto

BİR VEFA ŞEHRİ OLARAK ESKİŞEHİR

Bu anma konseri, sadece bir müzik etkinliği değil, bir kurumun kendi evladına sahip çıkış hikayesidir:

1. Kurumsal Aidiyet: Anadolu Üniversitesi’nin, öğrencisi veya mezunu olan bir sanatçının adını bu denli prestijli bir organizasyonla yaşatması, konservatuvar geleneğinin gücünü gösteriyor.

2. Seçilen Repertuvar: Özellikle Barber’ın Adagio’su gibi eserlerin seçilmesi, Laçin Akyol’un kaybının yarattığı derin boşluğu ve ona duyulan özlemi en saf haliyle müzikle ifade etme amacı taşıyor.

3. Sanatın Sürekliliği: Genç bir sanatçının yarım kalan melodisinin, hocaları ve arkadaşları tarafından tamamlanması, sanatın ölümsüzlüğüne dair en güçlü kanıt.